Stroje regionalne

 
Polski Len – polska tkanina
Len jest nierozerwalnie związany z Polską. Swoją ogromną popularność zyskał w XIX wieku. W naszym kraju powstało wówczas wiele fabryk, a przemysł lniany rozkwitał. Również przez większość XX wieku było podobnie. W czasach PRL-u praktycznie w każdym domu można było znaleźć lniane ścierki czy obrusy. Po lekkim spadku zainteresowania tą tkaniną w latach 90 ubiegłego wieku obecnie len znów wraca do łask Polaków, a także cieszy się coraz większą popularnością wśród ludzi na całym świecie.
Trwałość
Naukowcy udowodnili, że lniane włókna są odporne na tarcie i rozciąganie. Dlatego odzież wykonana z tkanin lnianych po każdym praniu wygląda znakomicie.
Wygoda
Wiele osób przekonało się na własnej skórze, że tkaniny lniane doskonale się nosi. Materiały te oddychają, gwarantując komfort o każdej porze roku.
Zdrowie
Badania przeprowadzone przez Instytut Włókien Naturalnych w Poznaniu dowiodły, że w pościeli lnianej osiągamy znacznie głębszy sen, dzięki czemu lepiej się regenerujemy i wypoczywamy.  Wyroby Świata Lnu są więc przyjazne dla zdrowia i skóry: antybakteryjne oraz antyalergiczne.


 REGION ŚWIĘTOKRZYSKI


JAGODNE

Kobieta z Jagodnego
Stroje odświętne











Stroje kobiece
Strój męski do pracy w polu




















NASZE OKOLICE

Strój odświętny kobiety z Mirca

Strój kobiety z okolic Mirca



Strój kobiecy radomski
Strój kobiety z pow. radomskiego

        







Strój  męski radomski

Strój pary świętokrzyski






Strój kielecko - włoszczowski
Stroje opoczyńskie




Stroje codzienne
Korale



















                                    POLSKA




Strój kaszubski
Strój kurpiowski









Strój łowicki
Strój sieradzki
Strój kujawski











Strój biskupiański
Strój podlaski
Strój biłgorajski










Strój krzczonowski
Strój Krakowiaków Zachodnich
Strój Krakowiaków Wschodnich











Strój żywiecki
Strój bytomski
Strój cieszyński











Strój podhalański


EUROPA



UKRAINA


Tradycyjne wesele ukraińskie.
Tradycyjne weselne obrządki u Ukraińców współistniały i współistnieją z religijnym ślubem cerkiewnym. W związku z religijnym charakterem ślubu cerkiewnego uzależniony on jest od kalendarza cerkiewnego. Sezon weselny zaczyna się po Wielkim Poście (po Wielkanocy) i kończy się jesienią przed Postem Bożonarodzeniowym.
Najważniejsze ukraińskie obrządki weselne to :
swatanie
zaręczyny
ozdabianie "gilcya" (drzewka weselnego)
wypiekanie "korowaju" (chleba weselnego)
Dla swatania charakterystyczne były: tradycyjna rozmowa „starostów”  (przedstawiciele narzeczonego) z rodzicami narzeczonej, wymiana chlebem, przewiązywanie narzeczonego do wzięcia chustą, a starosty — ręcznikami na znak zgody, zawarcia ślubu.  
Zgoda owa potwierdzona musiała być w obecności wszystkich krewnych państwa młodych.
Poetyckim obyczajem ukraińskiego wesela było"gilce" — ozdabianie drzewka weselnego (kwiatami, taśmami, kłoskami)  które symbolizowało piękno, młodość, a także pożegnanie narzeczonej z panieństwem. Po ozdabianiu gilca  pieczono „korowaj” — obrzędowy chleb.
Bezpośrednio w weselu, oprócz krewnych młodego i młodej, uczestniczyli ich przyjaciele (druhny, druhenki oraz świadkowie). Oni razem z muzykami składali poślubny poczet.

Tradycyjny ukraiński  ślub
Nad głowami Młodych królewskie korony symbol Królestwa Niebieskiego
Tradycyjne stroje weselne

Ruśnik ślubny w ludowe desenie Ługańska ( wschód Ukrainy) symbolizuje zgodę, pojednanie.
Dotychczas urządza się wesela w tradycyjnych strojach ludowych,  pięknie zdobionych narodowymi ukraińskimi  haftami. Na wesele ubierało się w nowe rzeczy, które można było nosić później.







BIAŁORUŚ













LITWA














 SŁOWACJA

Stroje dziecięce
Strój dziewczęcy









Strój męski














Strój paradny kobiety starszej


 BUŁGARIA















 BELGIA




HOLANDIA














HISZPANIA